recenzja

Pełny tekst

Praca, jaką wykonał ponad 50 lat temu warszawski historyk idei, przypomina obraz Rembrandta "Lekcja anatomii doktora Tulpa".

Pełny tekst

Książka nie jest obszernym komentarzem do działalności naukowej krakowskiego etnografa, lecz raczej albumem wspomnieniowym.

Pełny tekst

Autor równolegle pokazuje nam dwa – a właściwie trzy – miejsca. Aleksandrię – miasto w którym obecnie mieszka, Warszawę jako miasto swojego dzieciństwa i Warszawę „pierwszej dekady tzw. „Wolnej Polski”.

Pełny tekst

Film jest nową formą myślenia, dopraszającą się ustawicznej, filozoficznej refleksji nad głębią życia i podejmowanych przez człowieka praktyk, którym daje się właśnie w kinie wyraz poprzez konkretne obrazy i znaki. To one dopraszają się, abyśmy coś z nimi uczynili.

Pełny tekst

Materią twórczego aktu stają się zjawiska z pogranicza życia społecznego, odpady cywilizacji, nieuczęszczane ścieżki urbanistyki i architektury.

Pełny tekst

To poprawny tekst o  wyjątkowo solidnym fundamencie empirycznym, punktowo oświetlający nieliczne z  wielu kwestii związanych z  globalizacją.

Pełny tekst

Książka nie jest tylko suchym wykładem, ale niezwykle bogatym studium z życia codziennego.

Pełny tekst

Gurdowa wydaje się być doskonale obiektywnym rejestratorem bogatego katalogu twarzy i typów ludzkich.

Pełny tekst

Możemy usłyszeć, że dana powieść, płyta, budynek, obraz czy film są postmodernistyczne. Postmodernistyczne, czyli jakie?

Pełny tekst

Declerck, pisząc Rozbitków, zrezygnował z języka nauki, uznając, iż zachowanie obiektywizmu będzie trudne lub wręcz niemożliwe.