Aleksandra Lasota

Ur. w 1983 roku, doktorantka na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Wroclawskiego. Zajmuje się literaturą i kulturą hiszpańskiego Złotego Wieku,  a w szczególności teatrem tej epoki.

3-4 (16-17) 2009

Oto wielki i tłusty numer podwójny liczący aż 152 strony.

2 (15) 2009

Uwaga, z tym numerem darmowe wejście na wystawę w Muzeum Etnograficznym!

  • Inny w hiszpańskim teatrze Złotego Wieku
    Fragment
    Aleksandra Lasota

    Spotkanie z nagłą, rzucającą się w oczy „innością” zaważyło na wzmocnieniu iberyjskiego nacjonalizmu, dla  którego  „czystość  krwi”  i wierność Świętej Matce Kościołowi Katolickiemu stanowiły swoiste wyznaczniki hiszpańskiej dumy narodowej rekompensującej odczuwaną od drugiej połowy XVII pogłębiającą się dekadencję.

1 (14) 2009

Po serii białych okładek ten jest pierwszym z serii numerów, które zdominuje czerń. Ogólnym motywem przewodnim są ciało i dusza oraz napięcie między nimi.

3 (13) 2008

W 13. numerze widać tropy teatralne, przewija się też motyw apokalipsy. Mamy aż 6 kolorowych stron ze zdjęciami.

2 (12) 2008

Od 12. numeru w „Barbarzyńcy” zaczęły pojawiać się antropologicznie zaprawione wywiady (w tym numerze aż 2).